شفیعی کدکنی...

به جان، جوشم که جویای تو باشم

خَسی بر موج دریای تو باشم

تمامِ آرزوهای منی، کاش

یکی از آرزوهای تو باشم!

سعدی... مرا تو جان عزیزی و یار محترمیبه هر چه حکم کنی بر وجود من حکمی!غمت مباد و گزندت مباد و درد مبادکه مونس دل و آرام جان و دفع غمیهزار تندی و سختی بکن که سهل بودجفای مثل تو بردن که سابق کرمی!ندانم

حسین منزوی...

پشت در سرای تو با من قرار نیست

بگشای در که حوصلهی انتظار نیست!

تنها تو برکهوار زلال ِ تلالوئی

کز هیچ سو بر آینههای ات غبار نیست

جز دستهای تو ، که بهار ِ نوازشاند

با هیچ باغ و باغچه این برگ و بار نیست!

غیر از جبین و چشم تو ، این برگ معرفت

با هیچ متن، حاشیهی اعتبار نیست

هر رفتنی به سوی تو برگشت میخورد

ما را که جز طواف حریم ات مدار نیست!

با من بخوان که غلغله در گنبد افکنیم

از نغمهای که خوشتر از آن یادگار نیست...

فریدون مشیری...

تو را دارم ای گل ، جهان با من است

تو تا با منی ، جان جان با من است

چو میتابد از دور پیشانیات

کران تا کران آسمان با من است

چو خندان به سوی من آیی به مهر

بهاری پر از ارغوان با من است!

کنار تو هر لحظه گویم به خویش

که خوشبختی بیکران با من است

روانم بیاساید از هر غمی

چو بینم که مهرت روان با من است

چه غم دارم از تلخی روزگار

شکر خنده ی آن دهان با من است .

حسین منزوی... گوارای من آه ! ای شعر ناب من ! سلام ای عشق! به جام شوکران من ، شراب من ! سلام ای عشق! زمین خاکی ام ، گرد سرت می گردم و هستم سلام ای زندگی بخش آفتاب من سلام ای عشق در ِ عرفان زیبایی

عباس صفاری... زمستان را فقطبه خاطر تو دوست دارمبه خاطر لباس های گرم زمستانی اتکه هر چه سردتر می شودزیباتر ات می کنندبه خاطر پالتوی کمر تنگی که قدت رابلندتر نشان می دهدبه خاطر آن پلی ور سفید یقه اسکیک

 منوچهر آتشی...با تو بودن خوب استو کلام تومثل بوی گل ، در تاریکی استمثل بوی گل در تاریکی ، وسوسه انگیز است .بوی پیراهن تومثل بوی دریا ، نمناک استمثل باد خنک تابستانمثل تاریکی ، خواب انگیز است.گفتگو با تومثل گرمای بخاری و نفس های بلند ِ آتشمی برد چشم خیالم راتا بیابان های دورترین خاطره هاکه در آن گنجشکان ، بر سنبل گندم هااهتزازی دارندکه در آن گل ها با اخ

نادر ابراهیمی...عزیز من!امروز که روز تولد توست، و صبح بسیار زود برخاستم تا باز بکوشم که در نهایت تازگی و طراوت، نامه کوچکی را همراه شاخه گلی بر سر راه تو بگذارم تا بدانی که عشق، کوه نیست تا زمان بتواند ذره ذره بسایدش و بفرساید، ناگهان احساس کردم که دیگر واژه های کافی نامکرر برای بیان احتیاج و محبتم به تو در اختیار ندارم... صبور باش عزیز من صبور باش تا بتوانم

شهاب مقربین...

پیر میشوم

اما دستم هرگز نخواهد لرزید

دست تو

در دست من است .